Dat givt jo Minschen, da künnt düchtig wat op de Reeg kriegen. Künnt schnacken as'n Book. Hüürt gornich wedder op. Un wenn se denn achter jeden Satz wat anhieg'n doot, wat dor gornich jümmer hinpassen deiht, wie toun Biespeel: "Wat ick noch segg'n wull", oder "Nich wohr?", ßü, denn büß so wiet, dat du warraftig nich miehr weeß, wat de denn nu segg'n wull un wat denn nu nich wohr wehn schull.

Wat mien Fro un ick in Urlaub in Horz belevt hebbt, dat mutt ick nu doch mol vertell'n. Wi hebbt 'n Ehepoor kennliert. Würn ok Plattdütsche. Iers frein wi uns jo, weeß woll, "vertraute Atmosphäre" un so. Dat dur ober gornich lang, to wür uns dat leed mit jüm. Wat de Fro wür, de sabbel egol wech. Ehr Snutenwark wür dat reinste Theoder. Un denn, jo, un denn sä se jümmer bi ehr Schwoderiern: "Oder sünst wat". Wi sick dat anhürn däh? Na, denn paß mol op!

"Also, de Schwiegermudder von unsen Nober, de harr jo'n open Been - oder sünst wat . Un wi de ut Krankenhus kummt - oder sünst wat - , stigt se doch ut de Taxe op de verkiehrte Siet ut - oder sünst wat -. Kummt ‚n Auto, führt ehr an, un se brickt sick dree Rippen - oder sünst wat -. Un mit unse Dochter, oh nee, dat wür jo'n Angohn. De wür jo nu in anner Ümstän'n - oder sünst wat - to wür se all in Krankenhus. Harr 'n litten Jung kreeg'n - oder sünst wat -. Wür neegen Pfund schwor un föftig Zentimeder lang - oder sünst wat -. Bi de Arbeit hebbt se mien Kirl gliecks rankreg'n - oder sünst wat -. Nu harr mien Schwägerin mi jo veer Höhner schienkt - oder sünst wat -. Ober wi kun'n se nich dootmoken, müssen jüm schlachen loten - oder sünst wat -."

Jo wür schlimm, kunns meist to veel bi krieg'n - oder sünst wat .