Körtens lees ik in dat Stoder Blatt enen Artikel öber dat Wedder, - un wat se in 'n Radio un in 'n Fernsehn dorför doon mööt, dat se so halfweegs vörherseggen künnt, ob dat den annern Dag Regen gifft - oder ob de Sünn schienen deit. Düsse Lüüd von den Wedder-Deenst hebbt dat gornich so licht. Se dröövt jo nich so eenfach Dummtüüch von sik geben. Dor höört jo vele Minschen genau to. Wenn se bi de annern Norichten ok al meist an 't Inslopen sünd, - ober wenn de Wedder-Bericht ankünnigt ward, denn sünd se hellwook un passt genau op.

Ik heff mi ok mol enen ganzen Sommer lang mit dat Wedder befoot - un heff versöcht, dat för een oder twee Doog in 'n Vörut to seggen, - ober op een ganz annere Oort un Wies.

As ik in Lüneborg op de Hoochschool studeern dä - un Biologie een von mien Haupffächer wöör, do kreeg ik von den Professer een Opgoov. Ik schull mol genau ünnersöken, ob de Geotrupes-Oorten, - wie seggt dor op Hoochdüütsch Mistkäfer to, - ob wi düsse Deerter woll as Wedderpropheten ansehn künnt. -Ik schull dat noforschen - un schull Experimente moken - un schull achterher dorvon een wissenschaftliche Semesterarbeit schrieben.

"Der Mistkäfer, - ein Wetterprophet?" - Dat Thema harr ik von den Professer kregen. Von nu an wöör dat mien Sook, dor wat von to moken. Wat heff ik mi dormit afreten!

Toeerst heff ik mi Böker besoorgt, wo wat instünn öber den Roßkäver (Geotrupes stercorarius) un öber den Waldmeßkäver (Geotrupes silvaticus). Um de beiden schull ik mi kümmern.

Den Roßkäver findst du op Peer- un Kohweiden. Wenn du so 'n Hümpel Peerappel bisiet schuben deist - oder wenn du enen Boviklacks pratensis, op Plattdüütsch is dat een Hümpel Kohschiet, - wenn du den flach ümdreihen deist, denn kannst du gewiss een poor von de grau-swarten Kävers to sehn kriegen. Oder du sühst dor een poor Löcker, de in de Eerd goht, - twintig oder dörtig Zentimeter deep - oder noch wat deper. Un denn goht Gäng no de Siet, un an 'n End von jeedeen is een lüttje Komer, de de Meßkäver ganz vuhl Meß stoppt hett. Un toletzt leggt he dor denn een Ei ran. Wenn dor een Larv rutkrepen deit, denn hett de wat to freten, bit se groot is.

Bi den Waldmeßkäver is dat een beten wat anners. Dat lett sik ober ok mit den annern verglieken. Jedenfalls: Beide Meßkäver-Oorten doot veel för de Natuur un för den Minschen. Se bringt veel Meß ünner de Eerd. Se düngt den Bodden un soorgt dorför, dat so mannigeen Süük gornich eerst to 'n Utbruch kummt. - Meßkävers sünd fliedige Deerter un nützt den Minschen enen ganzen Barg. -

Un ik schull mi nu mit jüm befoten un rutkriegen, ob se dat Wedder vörutseggen künnt. Dorüm müss ik eerstmol de Meßkäversprook lehren, dat hett, ik müss jüm genau beobachten, dat ik wüss, wat jümehr Benehmen un wat jede Bewegung von jüm to bedüden harr.

Toeerst bo ik mi een Gestell ut Latten, - enen Meter lang, - enen Meter breet - un enen Meter hooch. Un dat betöög ik mit ganz fienen Maschendroht, wo keen Käver dörkrabbeln kunn. De Hälfte von dat Gestell kööm in den Gorden ünner de Eerd. De annere Hälfte keek boben rut. Dat wöör de eerste Statschoon to 'n Beobachten. Teihn Meßkävers dä ik dor rin.

De twete, - dat wöörn dree Terrarien, de ik half mit Eerd vullfüllt harr, - de kööm in mien Sloopstuuv. Ok hier kömen dree mol teihn Meßkävers rin. Dor kunn ik denn Dag un Nacht mien Beobachtungen moken. Von den Gestank in mien Komer swieg ik still.

De drütte Statschoon, - dat wöör een Peer-Weid, - enen Kilometer wiet weg. Dor müss ik jeden Dag dreemol mit 'n Rad hinföhren un opschrieben, wat sik dor so dä mit de Meßkävers.

Un de veerte Statschoon, - de harr ik in 'n Gorden opboot. Dat wöör een Thermometer, een Barometer, een Hygrometer un een Regenmeter.

Nu güng de Fummelkroom loos: Jeden Dag dreemol opschnieben, wat de Meßkävers op de Weid oder in dat Geheeg in 'n Gorden oder in de Terrarien in mien Sloopstuuv dään. Un to glieker Tiet müss ik to Papier bringen, wat dat Thermometer und de annern Meetgeräte angeben dään.

Dat duur wekenlang, dat ik blots wat opschrieben dä - un gornich recht wüss, wat dat to bedüden harr. Ober denn kööm dor Systeem rin. Ik keek de Meßkävers mit annere Ogen an un kunn ut jümehr Benehmen klook warrn.

Jeden Obend kregen se von mi in jümehr Geheeg oder in jümehr Terrarium een Schüffel vull Peermeß. Wenn se nu fliedig dorbi wöörn un bröchen em öber Nacht ünner de Eerd, denn wüss ik, den annern Dag geev dat goot Wedder. Wenn se sik ober verkröpen un sik nich sehn leten, - un de Meß bleev boben liggen, denn kunn ik dor op af, denn annern Dag kregen wi Regen.

Den ganzen Sommer öber heff ik dat beobacht' - un opschreben. Dat stimm nich Jümmer, wat mi de Meßkävers öber dat Wedder vörutseggen dään. - Ober mit 70 % Sekerheit kööm dat hin.

In de ganze Tiet heff ik mi von den Hamborger Wedder-Deenst jeden Dag de Wedder-Korten toschicken loten. Un denn heff ik genau opschreben, wat de Fachlüüd vörutseggen dään - un heff dat vergleken, ob dat noher ok stimmen dä oder ok nich. - Un wat kööm dorbi rut: Mit 70 % Sekerheit stimm dat, wat se seggt harrn.

Dat bröch mi to 'n Nodenken. - Wi befoten uns to de Tiet op de Hoochschool ok mit Intelligenz-Quotient un so. -70 % bi de Fachlüüd, - un 70 % bi mien Meßkävers? - Putzig! - Gifft dat denn twüschen de beiden gorkenen Ünnerscheed, - wat de Intelligenz anbedrüppt?