Uns Tierarzt vertell mi mol een Begebenheit ut sien eerste Praxistiet: "As ik mien Exomen achter mi harr un bi enen öllern Kollegen de eerste Berufspraxis moken schull, do kööm ik no Oostfreesland un lehr dor Land un Lüüd kennen. Dat kunn ween, dat ik mit den Kollegen tohoop een kranke Koh plegen müss. Dat kunn ober ok ween, dat ik alleen los müss, wenn dat jüst so passen dä.

Eenmol kööm ok een Telefoonanroop: Een Mudderschoop schull lammen un dä sik swoor dorbi. De Tierarzt schull helpen. Mien Kohleeg sä, ob ik dor nich de Hebamm spälen wull. Ik harr so schöne slanke Hannen un so.

Na, ik sett mi op mien Motorrad un föhr in dat Dörp, wo dat Schoop to Huus wöör. De Buursfro bröch mi in den Stall, un ik möök mi trecht. As ik mi üm dat Mudderschoop kümmern dä, do duur dat ok nich ganz lang, un dat eerste Lamm wöör dor. Ober dat twete wull noch nich glieks komen. Ik sett mi op dat Stroh in den Stall un müss töben. De Buursfro kööm un fröög mi: "Na, is 't noch nich so wiet? Dat duurt jo lang. Schall ik ok een Tass Tee koken?" - "0 jo, dat is dankensweert", sä ik.

No enen Ogenbhick kööm se mit een Tass trüch. "Zucker heff ik al glieks rindoon", sä se. Ik wisch mien Hannen mit Stroh af un drünk langsom den Tee. Ober ik harr de Tass noch nich half leddig, do worr dat Schoop unruhig. Ik müss flink hin un helpen. Un no enen Ogenblick wöör ok dat twete Lamm dor.

As ik mit mien Arbeit ferdig wöör un no Huus wull, do nöhm ik de Tass Tee, schüddel se een beten hin un her un gööt mi den Rest mit den Kandis mit 'n Swung in den Mund. Den Kandis kunn ik jo ünnerwegens oplutschen.

Ik sä "Adjüüs!" un pudder op mien Motorrad los. De Kandisstücken in mienen Mund lösen sik een no'n annern op, bit op een. Dat wull un wull nich lüttjer warrn. Dat wöör in 'n Huus noch jüst so groot as to'n Anfang.

Ik spee mi dat Stück in de Hand. Deuscheweg! Wat wöör dat? - Dat wöör een olen Tähn! Dat wöör een Kusen! Dor harr doch de Buursfro ehren afbroken Tähn in de verkehrte Tass doon - un jüst in de, wo de Kandis för den Tee in wöör. Un dat Slimmste: De Tee harr mi bi dat Lämmergriepen sogor noch goot smeckt! Ober von nu an heff ik in Oostfreesland blots noch Kaffee drunken. Op Tee heff ik eerstmol verzicht."