Een Brügg hett doch jümmer wat Godes an sik. Se schafft een Verbinnung. Wenn de Minschen vörher jümehr Last harrn, von düsse Siet öber dat Woter no güntsiet to komen, denn is een Brügg för jüm ober een grote Hülp.

Twüschen Lütt-Hollenbeck un Bargst geiht de Stroot öber de Au. Wenn ik dor mit 'n Auto langs föhr, denn krieg ik dat foken gornich mit, dat ik jüst eben öber de Brügg komen bün, so glatt un eben geiht de Stroot dor öber weg.

Dat wöör ober nich jümmer so. Vör hunnert Johr geev dat man bloots enen smallen Steeg, ober an een annere Steed. De wöör so an de dörtig Meter lang un enen Meter öber den Woterspegel. Dor kunnen de Lüüd denn röberbalangzeern. Wenn de Hollenbecker an 'n Sünndag no Kark wullen, denn worrn se mit 'n Ackerwogen bit an de Au bröcht. Von dor an güngen se den Rest to Foot. Un middoogs worrn se wedder bi de Au afhoolt.

Dat güng so halfweegs, - wenn de Au nich to veel Woter harr. Ober bi Hoochwoter kööm dat foken vör, dat de Steeg nich mehr to sehn wöör un de Wischen ok ünner Woter stünnen. Denn harrn de Karkengänger enen wieden Weg. Denn kömen se blots öber Harsfeld un de Linoh un Ohrens no de Bargster Kark. De Jungs, de no Kumfermandenstünn müssen, de leten sik von dat Hoochwoter nich afholen. Op de een Siet von de Au tögen se sik Schoh un Strümp ut. Un wenn dat nich recken dä, denn kunnen se ok noch de Büx in de Hand nehmen. So planschen se vörsichtig öber de Wischen un den Steeg un tögen sik op de annere Siet wedder an.

Ober een Tostand wöör dat nich. Dat müss anners warm. Een Brügg müss dor her! Un dorför hett de Supperndent Vogelsang soorgt. Gewiss, he harr een groot Ansehn bi de Bargster un Hollenbecker Lüüd. Ober se wöörn nich proot, de Kösten to öbernehmen. De Bargster sään, dat de Hollenbecker de Brügg betohlen schullen. De harrn ok jo den meisten Nutzen dorvon. Un de Hollenbecker sään dat ümgekehrt. Supperndent Vogelsang kunn jüm denn ober doch begöschen un möök den Vörslag: Se deelt sik beide de Kösten. Ober de Hollenbecker schullen loterhen de Brügg ünnerholen. - Von de Harsfelder kööm to de Tiet keen Hülp. De wullen, dat Hollenbeck an de Harsfelder Karkengemeen rankööm. Hier müssen se jo sowieso foken genoog dör, wenn se no Kark wullen.

No veel Hin un Her hebbt se denn 1901 de eerste Brügg öber de Au boot. Ober alltohoop wullen se nich to deep in de Tasch griepen. Un so bleev dat bi een eenfache Holtbrügg, de denn ok bloots een poor Johr utholen hett.

In 'n Harvst 1909 mutt dat hier fürchterlich regent hebben. Jedenfalls harr de Au Hoochwoter. De Holtbrügg worr ünnerspöölt un sack op de een Siet weg.

To de Tiet wöör de Pastoor Arfken ut Ahlerst ok de Schoolinspekter. He müss all de Scholen opsöken un den Unnerricht kontrolleern un de Schoolmesters afhören. Bi so een Tour kööm he mit sienen Kletschwogen an de Au-Brügg twüschen Bargst un Lütt-Hollcnbeck. Un dor wöör he bi den Störm un dat Hoochwoter meist to Malöör komen. In 'n Düüstern harr he dat grote Lock nich sehn, dat dat Woter vör de Brügg utspöölt harr. De Peer kömen dor rin un rutschen no de Siet hin af. De Pastoor kunn se noch jüst eben afsnallen. Een Peerd schaff dat un kunn op de Brügg Foot foten. Ober dat annere Peerd wöör al in 'n Woter un dreev een ganz Stück af.

In 'n Sommer 1910 hebbt se denn een nee Brügg boot, - dütmol ober ut Beton un wat stabiler! 4000 Mark hett se domols köst. Un de müssen de Hollenbeeker opbringen. Dat wöör jo afmookt.

De Brügg, de vundoog twüschen Lütt-Hollenbcck un Bargst öber de Au geiht, is noch 'n ganz Deel beter. Ik segg jo: De kriggst du meist nich mit, wenn du dor öberweg föhren deist. Wer denkt dor noch veel öber no, wat se weert is för uns? Fröher jedenfalls wöör dat hier anners.