Wat is dat för 'n Störm,
wat is dat för 'n Regen!
Dat is gor to dull,
kannst meist nich verdregen.

De natte Wind weiht
koolt dör de Pappeln.
Von de Bööm fallt de
letzten Beern un Appeln.

De Vogels fleegt weg,
wüllt nich bi uns blieben.
Woanners is 't beter,
woanners in 'n Süden.

Un wo bliffst du?
Du kannst hier nich weg.
Du mookst di dien Huus
för den Winter torecht.

Hier sittst du un töövst.
Buten is 't grau in grau.
Ober een Deel, dat weeßt
du nu al genau:

No den düüstersten Dag
ward dat ok wedder Licht.
To verzogen bruukst du
noch lange nich.

Un geiht 't di mol slecht,
un büst du alleen,
mol kummst du gewiss
wedder op de Been.

Wer niemols in 'n Leben
in 'n Düüstern mol steiht,
de hett ok an Licht
un de Sünn kene Freid.

So is dat, so blifft dat,
mol goot un mol slecht.
Wees tofreed, as dat kummt.
Un so is dat recht.