Dor hebbt se bi uns domols jo woll den richtigen Reker hatt. Hans Rippert, den groten Sänger, harrn se inloodt. De schull een Konzert in de Kark geben - bi uns, in uns lütt Harsfeld. Un dorbi singt de doch to anner Tiet in de gröttsten Musikhallen von de Welt, - in New York un London, in Tokio un Berlin un öberall. In de ganze Welt kennt se em. Un alle Ogenblick kannst du em ok op'n Bildschirm bewunnern. -

Wat seggst du? Du weeßt nich, wer düsse Mann is? - Gewiß kennst du em! He hett sik bloß eenen Künstlernomen toleggt un schimpt sik Iwan Rebroff. Kiek, nu weeßt du, wovon ik snack. Nu glöövst du mi ok, dat he to de ganz prominenten Keerls in de Welt höört. - Un de wull op de Stoder Geest, bi uns in Harsfeld singen. Dor künnt wi uns woll meist wat op inbillen. -

He kööm hier bitieden an - mit sienen "Hoffstoot". De een schull, - wenn hi sein Leder süng, - de Musik moken op de Harsfelder Karkenorgel. De annern müssen dorför sorgen, dat de Luutspreker-Anloog funktioneern dä. Un denn harr he noch welk, de an de Kass' seten un för all den annern Kroom tostännig wöörn. - Wenn een von de Prominenten ünnerwegens is, denn hett dat al een Ansehn, - denn is dat tominnst een grote Begebenheit.

Ivan Rebroff harr in de Twüschetiet in ‚n Hotel Meyer dat beste Frömdenzimmer betogen un rauh sik ut för den Obend in de Kark. - Twüschendör harr he dat Verlangen, dat he nochmol in een Sauna wull - mit schöön duschen achterher. Dat singt sik woll beter, - vör allen denn, wenn he dorbi sien Langschäfter anhett - un den groten Pelzmantel anbehollt - un de Pelzmütz ok nich afsetten deit.-

He leet sik de Telefonnummer von de Sauna geben un rööp dor an:"Hallo! Hier spricht Ivan Rebroff. Kann ich einen Termin für einen Saunabesuch in der kommenden Stunde haben?" -

"Wer snackt dor?" fröög een op'n annern End. - He sä noch eenmol sienen Nomen: "Ivan Rebroff!" - "Wer schall dat wesen? Ivan Rebroff? Dat glööv ik den ganzen Dag nich!" - "Aber selbstverständlich bin ich Ivan Rebroff", sä de prominente Gast. "Kann ichnun einen Termin haben?" -"Ik loot mi doch nich vergackeiern! Wenn du Ivan Rebroff büst, - denn bün ik de Kaiser von China!" - Un dormit legg he den Telefonhörer op.-

Kaiser von China! - Noch eenen Prominenten! - Sowat hett dat ok noch nich geben, dat sik to glieker Tiet twee so berühmte Persönlkichkeiten in uns Harsfeld ophoolt.-

As ik mi obends in de Kark dat Konzert anhören dä, do heff ik mi freit öber Ivan Rebroff sienen Gesang. Un ik heff mi wunnert öber dat, wat he kunn. De Baßtöne hool he ganz ünnen ut sienen Pelzmantel rut, un de ganz hogen seten woll ünner sien Pelzkapp. Von den deepsten bit to ‚n hööchsten Toon wöörn dat glatt veer Oktaven. Ik koom meist nich öber twee hinweg.

De prominente Gast hett een fein Konzert geben. Ik heff goot tohöört. Ober in de Twüschentiet heff ik mi af un to doch mol in Kark ümkeken. Schull de annere prominente Gast, - de Kaiser von China, - dor nich doch irgenwo sitten? - Ik heff im ober nich funnen. Dat kann ik ok jo nich verlangen, dat sik all de Minschen för Musik interesseern doot.