Friedrich Huth, de in Harsfeld arm opwussen un in London dör Klookheit un Fliet riek woorn is, de bett nich vergeten, sienen Herrgott to danken. Un wie hett he dat mookt? He hett veel, veel Godes doon för annere Minschen, de dat nödig harrn. Wat de Harsfelder Gemeen von em hatt hett, dat weet wi. Dat lett sik allens in Böker nolesen. He meen dat würklich goot mit de Lüüd hier, un de hebbt em dorför dankt: De een von de Hauptstroten drüggt sienen Nomen, un de Bökeree, de he mol in Gang bröcht hett, de heet nu "Friedrich-Huth-Bökeree'. Un ok op annere Oort un Wies besinnt sik de Harsfelder jümmer wedder an den Mann, de dat verdeent hett, dat'n em nich vergitt.

Wie siiht dat ober nu in London ut? Dor harr he doch dat grote Geschäft. Dor wöör he doch tomols een achtenswerte Persönlichkeit. He harr Bankhüüs un Scheep, de üm de ganze Welt güngen. Un hc wöör sogor Rootgeber bi den König, wenn dat um Geld güng. - Wat is vundoog noch von Friedrich Huth to finnen?

Hella Jones is de Fro von enen Spoorkassenmann in London. Se stammt ut Harsfeld un bett fröher Hella Hinck heten. De heff ik froogt, ob se woll mol för mi dor hinführen kunn, wo Friedrich Huth wohnt hett. Amenden stoht dor noch de veer Eckbööm, de he tomols - kort vör sienen Dood - von den Harsfelder Förster toschickt kregen hett. Dat wöör üm 1863 rüm, - vör rund 120 Johren. Hella Jones bett den Platz funnen un wohrhaftig: Twee Eekböhm stoht dor vundoog noch, dicke kräftige Bööm, - Eekböhm in London, de ut unser Harsfeld kommt. De annern beiden sünd all mol ümhaut worrn, as se dor een Stroot boot hebbt. Ober de letzten beiden hett se aflicht un mi dat Bild herschickt. Dat wöör 1980.

Un denn heff ik ehr froogt, ob se ok all mol dat Graff von Friedrich Huth funnen bar. Dat wöör gornich so lieht un bett ok een Tiet duurt. Ober düssen Sommer - 1989 - drööp ik ehr in Harsfeld. Un as se mi sehg, do rööp se mi un sä: "Du warrst di wunnern, - ik heff een Öberraschung för di." Un denn vertell se:

"Dienk mol an, wi hebbt dat Mausoleum von Friedrich Huth funnen. Dat is op den Kensal Green Cemetery in London. Dat is een groten Kaarkhoff. Dor goht sogor lange Stroten dör. Dor kannst du mit'n Auto langsführen. Un vörnan is dat Büro. Dor mut'n sik anmellen, wenn'n dor rop will. - Mien Mann un ik hebbt dor ok anropen un froogt, wo dat Graff von Friedrich Huth wöör un ob wie dor hinkommen kunnen. - Ober so flink güng dat nich. De Verwalter sä, wi müssen noch töben bit token Week. Denn kunnen wi dor hin. - Dat wunner uns. Wi töben noch mol acht Doog un röpen wedder an. - Nu kunnen wi kommen.

De Verwalter sä, dat Mausoleum von Friedrich Huth wöör ganz op den annern End. He leet uns in sien Auto stiegen. Dat wöör son olen utgedeenten Taxi-Wogen. Un denn güng dat los - öber den groten Kensal Green Cemetery. - As wi an Ort un Stell wöörn, do wüssen wi ok, worüm wi een Week töben müssen. Dat grote Mausoleum von de Familje Friedrich Huth, dat wöör jo woll ganz un gor inwussen wesen. So as dat utsehg, harrn se dat jüst ganz frisch freesloon von Bööm un Buschwaarks. An de Stubben kunnen wi sehn, wie dick de Bööm wesen wöörn. Vör'n acht Doog harr dat kenen Sinn hatt, dat wi hier herkommen wöörn. Denn harrn wi dat Mausoleum gewiß nich funnen.

Wer sik denn dor üm kümmern dä, wullen wi weten. Un de Verwalter vertell uns, dat dor keeneen mehr herkööm no düt Mausoleum. Blooß vör teihn Johren, do wöör dor mol een jung Poor bi em wesen. De harrn no Friedrich Huth sien Graff froogt, - un nu vundoog wi wedder.

In dat Mausoleum stünnen 23 Särge. Een dorvon is de von Friedrich Huth. - Ringohn in dat Mausoleum, dat dröffen wi nich. Wi hören jo nich to de nöögsten Verwandten. Ober een lütt beten kunnen wi sehn - dör dat lütje Luftlock in de Döör. Un een poor Biller hebbt wi mookt."

Friedrich Huth, de grote Mann, tomols weltbekannt, de so veel schafft hett, de so veel Minschen ut jümehr Noot hulpen hett, den wi in Harsfeld achten und verehren doot, - in London hebbt se em woll meist vergeten. Un dorbi höör sien Geschäft tomols to de gröttsten von ganz England, un he wöor Rootgeber bi'n König. - Wat schaßt du dorbi doon? Ok vergeten? - Ne! In Harsfeld wüllt wi em in Ehren holen! Dat hett he verdeent!