As Friedrich Huth in London sien egen Geschäft harr, do möök he dat wieder so, as he dat jümmer doon harr. Dat güng bi em open, ehrlich, toverlässig un genau to. Spekulieren dä he nich. Un sien Geschäft dat güng un wöör von Johr to Johr gröter. Sien Scheep seilen üm de ganze Welt. To Hauptsook transportieren se Wull un Tee, ober ok vele annere Soken. - Ok een Bankhuus richt' he in. Un dat höör all bald to de gröttsten in ganz England.

Friedrich Huth hett veel Geld verdeent. Ober he hett ok veel afgeben an Minschen, de in Noot wöörn.

As he old wöör, öbernöhm sien Swiegersöhn Daniel Meinertzhagen dat Geschäft. Friedrich Huth kunn sik to Ruh setten. He harr veel schafft in sien Leben. Ober he wüß genau, keen' he dat all to verdanken harr. De Kraft dorto harr he von sienen Herrgott kregen. Un em wöör he allens schüllig. He wull ober nich allens för sik beholen. He wull von dat, wat Gott em schienkt harr, wat afgeben an de, de dat nödig harrn. Dat schull de Dank wesen an den Herrgott. Un von düssen Dank hebbt vele Minschen wat hatt, - ok de Harsfelder.

Friedrich Huth de mutt jo woll blooß an dat Gode ut sien Kinnertiet in Harsfeld dacht hebben. Wie arm dat dor tomols togüng in sien Öllernhuus, - dorvon seggt he nix. - As he no lange Johren mol wedder in sien Heimatdörp kööm, do keck he sik hier genau üm un sehg all bald, wo dat fehlen dä. Wat se in de School lieren dään, dat wöör meist jüst so wenig as tomols, as he noch Kind wöör. Dc jungen Lüüd, de wat lieren wüllt, de mööt ok de Gelegenheit dorto hebben. He schienk' de Harsfelder een ganze Bökeree mit öber dusend Böker. Un denn stift' he enen Barg Geld, dat se ümsünst Nohülp-Unnericht kriegen kunnen. Se schullen "modern" utbildt warrn. Dorför köff he jüm de Apparote, de se för den Physik - Ünnerricht bruken dään. Blooß wer fliedig is un wat liert, de kann vörankommen. Dat wüß he ut sien egen Leben. - He wüß ober ok, wat de Alkohol anrichten un wat de för een Elend in de Familjen bringen kann. He geev de Harsfelder den Root, se schullen dat Geld nich för Branntwien utgeben. Se schullen leber een Spoorkaß inrichten. Un de Harsfelder de hebbt op em höört un de Spoorkaß gründt'. Dat hett em bannig freit. - Jedes Johr hett Friedrich Huth Geld schickt. Dat schull an de armen Lüüd verdeelt warrn. So mannigeen hett dor wat von afkregen. - Un denn hett he den Vörslag mookt, de Harsfelder schullen för jümehr Kark enen olligen Torn boon. Un he harr wohl den Wunsch, dat he allens betohlen dröff. Un so is dat denn ok kommen. Friedrich Huth hett allens öbernommen. Dor leet sik noch veel optellen, wat he Godes doon hett. -

De Harsfelder hebbt em dat op anner Oort un Wies dankt. Se hebbt een von de Hauptstroten no em döfft. Un jüst so hebbt se dat mit de Bökeree mookt. Dat gifft hier in Harsfeld de Friedrich-Huth-Stroot un de Friedrich-Huth-Bökeree. Dat schall an em erinnern. Un he hett dat wohl verdeent.